Nasza historia
Od 1947 roku duszpasterstwo wśród mieszkańców Eremlandu, z upoważnienia papieskiego, sprawował biskup Kaller. Po śmierci Kallera w 1947 roku zadanie to przejęli wizytatorzy i członkowie konsystorza, będący następcami kapituły katedralnej w Frauenburgu. W skład Konsystorium Eremlandzkiego św. Apostoła Andrzeja wchodzili dziekan, prodziekan oraz dziewięciu radnych konsystorialnych. Ten organ kanoniczny był prawnym następcą dawnego kapituły katedralnej w Frauenburgu, która w wyniku ucieczki i wysiedlenia ludności niemieckiej po II wojnie światowej na zachodzie Niemiec przekształciła się w Eremlandzkie „Konsystorium”.
W 2015 roku konsystorium podjęło decyzję o zmianie przeznaczenia. Dzisiaj postrzegamy się jako wspólnota kapłańska, która chętnie wspiera kapitułę katedralną w dzisiejszej polskiej diecezji Ermlandzkiej.

Od 2016 roku Niemiecka Konferencja Biskupów oficjalnie nie popiera już duszpasterstwa na rzecz wysiedlonych / osób dotkniętych traumą oraz ich potomków. Wbrew stanowisku Niemieckiej Konferencji Biskupów bardzo zależy nam na dialogu z Kościołem polskim. Z tego powodu należało znaleźć nową, przyszłościową formę działania. Dążenie do kościelnego uznania nowego rodzaju duszpasterstwa napotkało jednak początkowo opór ze strony biurokratów z Niemieckiej Konferencji Biskupów.
W 2016 roku udało się założyć Bractwo Kapłańskie św. Andrzeja z Ermlandu. W 2017 roku zostało ono uznane przez Kościół przez biskupa Münsteru.

Założenie Bractwa
Podczas posiedzenia w dniu 1 grudnia 2016 r., które odbyło się po uroczystościach patronackich w kaplicy św. Andrzeja w Ermlandhaus w Münster, księża z Ermlandu postanowili założyć Bractwo Księży z Ermlandu św. Andrzeja. Ma ono odgrywać istotną rolę w kształtowaniu duszpasterstwa rodziny ermlandzkiej. Konstytucja Bractwa miała miejsce podczas zgromadzenia kapłanów z Warmii po pielgrzymce do Werl w 2017 roku w Paderborn. Obecnie do Bractwa należą kapłani z Polski, Niemiec, Austrii, Włoch i Szwajcarii.

Distinktorium

Distinktorium Rückseite